Dora of OZ

"Once a year, As often as possible, go to someplace you've never been." - Dalai Lama

Feb 16, 2014..

At dahil sabi ni Accuweather, nakaset na ang utak ko na "Summer" sa Land down under. But to my surprise, 15 degC ang temperature pag land ng eroplano. sobraaaaang lamig!! and I was like, "I thought it was summer??" buti na lang may dala akong cardigan at casual long sleeve blouses. T.T

Dumating ng hotel ng 10:30am, early check in w/o extra charge is 12pm. naglakad around Glen Waverley.
sobrang lamiiiiiiiig! soloista. humanap ng makakainan. Puro tinapay. Ang ending, bumalik ng "hotel" ng 12:30, buti okay na room ko kundi "Do you wanna build a snowman" ang peg ko. >_________<

Cool boss is cool. Sa halip na magmeeting or magtrabaho kami (kasi technically, naka-OB kami ng Monday), we went to the City at nilibre niya kami ng City tour. nakakaloka na 7:30pm na at ganito pa rin kataas ang sikat ni  Haring Araw. Ganito pala ang tinutukoy na summer ni Mr. Accuweather. :)

With Mr. Santa Claus. joke. haha! City Tour sa double decker bus. kaming tatlo lang ang sakay. hahaha! more like, "Building tour" kasi puro buildings lang ang nakita namin sa tour na itoooo. sayang ang $35 na good for 48 more hours, di naman na ulit namin nagamit. hahaha!
P.S. si boss ang nag-offer na magtake ng picture namin. :)
P.P.S. Demand Planning Team A.K.A. Pink Team.

The not-so-safe na safety shoes. para akong si mcdonalds! at nagkasugat ako dahil sa SAFETY shoes na to. NKKLK!

Finally, we met! :)
With Lily and James, before we went on the Plant Tour.

at dahil natanga sa airport, inuna ang shops kesa sa paghahanap ng airlines check-in counter, nakarating sa boarding gate na ang dala ay web check-in pass. HAHAHA! atttttt, hindi na-i-check-in ang maleta. haha! ok lang, at least mabilis ako nakalabas ng NAIA. HAHAHAHA! buti na lang mga pilipino na ang kasabay ko dito, may nagcocomfort sakin. LOL.

Thank you, HBF! :) napapaisip tuloy ako kung ito na ba ang "travel line" na sinasabi ni Ate dati. hihi.

Hanggang sa susunod na adventure ni Dora! Ciao! :)

Bandwagon

I hope he buys me flowers,
and holds my hands;
Gives me all his hours,
cause he has the chance.

D.I.S.T.A.N.C.E.

They say that distance makes the hearts grow fonder. I say, sometimes, it also makes them grow apart.

Exactly my thought

'Coz I feel like singing and this song exactly voices out my thoughts. I know this is coming, months ago pa, I thought I'm already prepared, emotionally and mentally, pero.... nakakalungkot pala talaga. 

Di ako iiyak. Di ako iiyak.

Ga, uwi ka kaagad ha. I love you [tears falling while typing this line].

---------------------------------------

Magkalayong agwat

Gagawin ang lahat
Mapasa'yo lang ang
Pag-ibig na alay sa'yo

Ang awit na to ay awit ko sa'yo
Sana ay madama
Magkabila man ang ating mundo

Kahit nasan ka man
Hindi ka papalitan
Nag iisa ka lang 
Kahit na langit ka at lupa ako

Ang bituin ay aking dadamhin
Pag naiisip ka sabay kayong
Nagniningning
[ Lyrics from: http://www.lyricsty.com/jireh-lim-magkabilang-mundo-lyrics.html ]
[CHORUS:]

Dito ay umaga at dyan ay gabi
Ang oras natin ay magkasalungat
Ang aking hapunan ay
Iyong umagahan

Ngunit kahit na anong mangyari
Balang araw ay makakapiling ka

Hihintayin kita 
Kahit nasan kapa
Di ako mawawala
Kahit na may dumating pa

Andito lang ako iibig
Saiyo hangga't nandyan ka pa
Hangga't wala ka pang iba

Narsisto

Hindi lang ikaw ang tao sa mundo.
Hindi lahat ng tao may pakielam sa'yo.
Kung madapa ka, tumayo ka kaagad.
Hindi titigil ang mundo para tulungan at hintayin ka.
Hindi titigil ang mundo para umiyak kasama mo.
Hindi titigil ang mundo sa pag-ikot para sa'yo.

[tbc]

If I Were A Boy

If I were a boy, I would really know how to spoil my girl.
I swear I would be a great "spoiler", and I mean, the right way.
I'll be creative and spontaneous and I'll keep on thinking of out-of -this-world N ways on how to surprise her.
'Cause I know how good it feels; to be surprised, to be loved, to expect nothing and receive a bountiful of everything.
'Cause I know how it feels to be treated like a princess. 
'Cause I also have my own ways of returning the favor.
But everything is a matter of "Reality vs. Expectation".

Because I am a girl. Emotional. Sentimental. Child at heart.
And you're just a boy, you don't and will never understand.

Spur of the Moment ver 3.0

It is again this time of the year.

Napapaisip pa din ako hanggang ngayon, kung tumuloy kaya ako sa Ilocos noon, ano kaya tayo ngayon? What ifs and questions na hindi mabibigyan ng sagot. Forever hanging. Forever clueless.

Pero di ako nagsisisi, I guess what I am being sorry about is the lost friendship and brotherhood.

P.S. bawal magreact, masaya ako sa buhay ko ngayon, MAS MASAYA pa kesa dati. :)